سرمایه‌گذار قلابی

سرمایه‌گذار قلابی

مدت زمان مطالعه :

3

دقیقه

سرمایه‌گذار قلابی

سرمایه‌گذار قلابی

درباره سرمایه‌گذارها در پست‌های قبل و اینکه اونها هم وظایف و مسئولیت‌هایی دارن که در قبالشون باید برابر شریکان محدود (LP: Limited Partner) خودشون و کسانی که سرمایه اونها رو تأمین می‌کنن، پاسخگو باشن، صحبت کردیم. در این بین افرادی هم پیدا میشن که خودشون رو به عنوان سرمایه‌گذار جا می‌زنن و قبل از اینکه واقعا سرمایه‌ای به طرف مقابل بدن، به طرق مختلف اون‌ها رو تیغ می‌زنن و آخر هم رهاشون می‌کنن.

کارآفرین‌ها، تو هر مرحله از جذب سرمایه معمولا به شدت در مضیقه مالی قرار می‌گیرن، جوری که انگار حس می‌کنن تمام دنیا و شرایط علیه اونها هستن. این در حالیه که شرکت به نقطه‌ای رسیده که باید سرمایه بهش تزریق بشه و وارد فاز بعدی بشه و در غیر این صورت از روند رو به رشد خودش، خارج میشه و دیگه به سختی می‌تونه به حالت قبل برگرده.

طبیعتا وقتی کارآفرین، شرکت رو در چنین وضعیتی می‌بینه، به هر ریسمانی چنگ میزنه تا سرمایه بدست بیاره. این برای کارآفرین، بدترین موقعیت و در عین حال برای کلاهبرداران بهترین موقعیت به حساب میاد.

نکته‌ای که حائز اهمیت هست اینه که هیچ چیز بدون زحمت و بی دردسر بدست نمیاد.

اگر دیدید اتفاقی داره دقیقا باب میل شما می‌افته و هیچ خللی وجود نداره، در عین اینکه نباید ایمان‌تون رو به کار، توانایی‌ها و زحمات خودتون از دست بدید، باید کمی تأمل کنید. شک کنید که شاید کاسه‌ای زیر نیم کاسه هست.

البته نمی‌خوام بگم اگر سرمایه‌گذارها به کار شما علاقه نشون میدن و براتون پیشنهاد آشنایی بیشتر و برقراری جلسه می‌فرستن، حتما کلاهبردارن. اما اینکه فورا بخوان برن سر اصل مطلب و سرمایه‌گذار رو انجام بدن، یک کم زیادی خوب به نظر میاد. باید در نظر بگیرید که نسبت تعداد قراردادهای قطعی سرمایه‌گذارها، به تعداد پیشنهاداتی که بهشون میشه، 1 به 300 هست! یعنی به طور میانگین، از هر 300 پیشنهاد سرمایه‌گذاری که برای اونها ارسال میشه، فقط روی یک گزینه سرمایه‌گذاری می‌کنن. پس طبیعیه که این یک مورد رو با نهایت وسواس و بررسی کامل انتخاب کنن.

از نشونه‌های سرمایه‌گذار قلابی هم اینه که می‌خوان با قبول پیشنهاد سرمایه‌گذاری، هر چه سریعتر شما رو جذب خودشون کنن.

حالا شاید بپرسید اونها که قصد سرمایه‌گذاری ندارن چجوری می‌خوان کلاهبرداری کنن؟

سرمایه‌گذارها قبل از اینکه سرمایه رو در اختیار شرکت مورد نظر بذارن، تمام حساب‌های مالی و مستندات و گزارشات شرکت رو بررسی می‌کنن. این کار به چندین نیرو نیاز داره و مدتی هم طول میکشه و خب، قطعا هزینه‌بر هست. هزینه‌ی این عملیات به عهده‌ی شرکت سرمایه‌گذار هست. یکی از راه‌های کلاهبرداری سرمایه‌گذاران قلابی هم اینه که به شما میگن، هزینه‌ی این بررسی‌ها رو که اصطلاحا Due Diligence نامیده میشه، باید شما پرداخت کنید تا همکاری ادامه پیدا کنه. بعد هم وقتی شما پول رو پرداخت کردین، یک بررسی صوری انجام میدن و میگن از سرمایه‌گذاری منصرف شدیم.

شاید بگید کدوم احمقی قبول میکنه این پول رو بهشون بده وقتی هنوز هیچی قطعی نیست؟ اما حقیقت اینه که در اون لحظات کارآفرین هرکاری میکنه تا شرکتش رو نجات بده و در آسیب‌پذیرترین حالت خودش قرار داره.

نکته‌ای که در این مطلب قصد بیانش رو داشتیم این بود که هر وقت دیدید همه چیز داره زیادی خوب و بر وفق مراد پیش میره، بهتره کمی بیشتر تأمل کنید.

نابرده رنج گنج میسر نمیشه!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *